جبران خلیل جبران
روزي زيبايي و زشتي در ساحل درياي به هم رسيدند آن دو به هم گفتند: بيا در دريا شنا کنيم. برهنه شدند و در آب شنا کردند، و زماني گذشت و زشتي به ساحل بازگشت و جامه هاي زيبايي را پوشيد و رفت. زيبا نيز از دريا بيرون آمد و تن پوشش را نيافت، از برهنگي خويش شرم کرد و به ناچار لباس زشتي را پوشيد و به راه خود رفت. تا اين زمان نيز، مردان و زنان، اين دو را با هم اشتباه مي گيرند. اما اندک افرادي هم هستند که چهره زيبايي را مي بينند، و فارغ از جامه هايي که بر تن دارد، او را مي شناسند. و برخي نيز چهره زشتي را مي شناسند، و لباسهايش او را از چشمهاي اينان پنهان نمي دارد.
+ نوشته شده در یکشنبه 13 فروردین1385ساعت 1:54 قبل از ظهر توسط شبنم
|
عشق نباشد هرگز امين 
چراغ های خاموش تاریکی های معنا دار تاریکی هایی که جز درد معنایی ندارند. زمان میگذرد و می دانم مدت زیادی است که زمان از یاد من رفته است اما یاد تو............................. میدانمکه از پیشم خواهی رفت اما شوق لحظه ای با تو بودن در این تنهایی گرچه خیال است ولی زیباست زمان میگذرد و من در گوشه ی اتاق در یاد تو باز هم آن را از دست می دهم به صدایم گوش کن و بگذار برای لحظه ای از زمان با ارزش تر باشی مثل همیشه 